ตั้งแต่อยู่มหาลัยมา 4 ปี
ยิ่งอยู่ ก็ยิ่งกลับไปคิดถึงชีวิตตอนอยู่มัธยมมากขึ้น
หลายๆอย่างรอบตัวเปลี่ยนไป ทั้งสภาพแวดล้อม
ทั้งเพื่อน ทั้งการใช้ชีวิต อะไรต่างๆเยอะแยะ
- โดดเรียน -
อยู่มัธยมนี่เป็นอะไรที่ตื่นเต้นมาก
ได้โดดเรียนออกไปข้างนอก หรือแม้จะอยู่ในโรงเรียน
แต่มันก็ยังตื่นเต้นมากๆอยู่ดี
แต่มหาลัย คุณจะโดด คุณจะเรียน หรืออะไรก็ช่าง
ไม่มีใครใส่ใจ ไม่มีใครสนใจ คุณไม่มาก็แค่ไม่มีสิทธิ์สอบ
อะไรก็ช่าง เรื่องของคุณ ไม่มีใครมาจ้ำจี้จ้ำไช
- สูบบุหรี่ -
อยู่มัธยม นี่ยิ่งตื่นเต้นมาก หลังห้องน้ำ
ไม่ว่าจะทำอะไร หลังห้องน้ำ ไม่มีใครจับได้
สุดแสนจะภูมิใจ ที่ทำผิดโดยไม่มีใครจับได้
แต่มหาลัย สูบจนปอดพัง ก็ยังคงไม่มีใครใส่ใจ
ด้วยเหตุผลที่ว่า ใครๆก็ทำ แถมยังมีพื้นที่ให้สูบ
เป็นเรื่องราวปกติของมหาลัย คุณอยากทำอะไรก็ทำ
ไม่ต้องหลบๆซ่อนๆ ไม่ต้องกลัวใครจะจับได้
- กินเหล้า -
อยู่มัธยม ตื่นตาตื่นใจมาก จะได้ลิ้มลองเครื่องดื่ม
ที่มีแอลกอฮอล์ผสม ไม่ว่าจะเป็นสปาย เบียร์ เหล้า
มันช่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก ใครได้ลองแล้วจะดูเก่ง
ขึ้นมาทันที และเป็นเรื่องที่ยากมากกับการได้ดื่ม
ทุกสิ่งทุกอย่างมันน่าตื่นเต้น จะยกทีก็ต้องทำใจแล้ว
ทำใจอีก เพื่อนๆคอยมองดู ประหนึ่งเป็นฮีโร่
แต่มหาลัย เป็นเรื่องธรรมดาๆเรื่องนึง
ที่ตกเย็นจะต้องออกไปร้านนั้นร้านนี่ ออกไปกินเหล้ายี่ห้อนั้นนี้
ออกไปกินเบียร์ ต่างคนต่างกิน ไม่มีใครใส่ใจใคร
เพราะทุกคนกินกันเป็นหน้าที่ โดยไม่ต้องมีกำลังใจจากใคร
กี่แก้วก็กระดกกันไป ตามความอึดของแต่ละคน
เมา แล้วก็กลับบ้าน แยกย้ายกันไป โดยทุกคนก็รู้ดีว่า
ยังไงพรุ่งนี้ก็ต้องเป็นเหมือนเดิม ...
- เพื่อน -
อยู่มัธยม ไม่แปลกใจเลย ที่เพื่อนสมัยมัธยมจะยังคง
อยู่ยงติดต่อกันมาจนถึงทุกวันนี้ ถึงมองไม่เห้นใคร
เพื่อนๆก็ยังคงเป็นที่พึ่งให้กับเราได้เสมอ ถึงจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน
แต่ก็ยังรู้สึกถึงความห่วงใย ห่วงใยจากใจจริง
ไม่ห่วงเพียงเพราะมันเป็นหน้าที่ของเพื่อนที่ต้องทำ
แต่มหาลัย เพื่อนเป็นเพียงคนกลุ่มหนึ่งที่เราต้องมี
หรือควรจะมี แม้จะจริงใจบ้าง ไม่จริงใจบ้าง
ทั้งที่เรารู้และไม่รู้ อะไรก็ตามแต่ ความห่วงใย
ที่ควรจะมี เป็นเพียงหน้าที่ของเพื่อนที่จำต้องทำ
บางครั้งก็จริงใจบ้าง บางครั้งก็เพื่อประโยชน์ส่วนตัวบ้าง
( ไม่ได้หมายความว่าเป็นทุกคน แต่ที่เจอ...ส่วนใหญ่ก็แบบนี้)
ไม่แปลกเลยที่ เปลี่ยนกลุ่มเพื่อนบ่อยๆ ไม่แปลกเลย ที่จะหา
เพื่อนสนิทได้เพียงไม่กี่คน ต่างกับมัธยม ที่มีเป็นฝูง
มีอะไรอีกเยอะที่อยากจะเขียนออกมา แต่...
มันไม่สามารถอธิบายได้ทั้งหมด
อยากย้อนวัน ย้อนเวลากลับไปจุดนั้น
แต่ก็มาไกลแล้ว และมันก็ไม่สามารถย้อนกลับไปได้
ทุกวันนี้ ก็เพียงแต่คิดว่า ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี
ให้สำเร็จ แค่เท่านั้นก็เพียงพอ ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น